را براى آنها قرار داد ، اما توام با شدت عمل و محدوديتها ، بنا بر اين به تعطيلى روز شنبه نبايد استناد كنيد ، چرا كه جنبه فوق العاده و مجازات داشته است ، و بهترين دليل بر اين مساله اين است كه يهود حتى در اين روز انتخابى خود نيز اختلاف كردند ، گروهى آن را ارج نهادند و احترام نمودند و گروهى نيز احترام آن را شكستند ، و به كسب و كار پرداختند و به مجازات الهى گرفتار شدند . اين احتمال نيز وجود دارد كه آيه فوق در رابطه با بدعتهاى مشركان در زمينه غذاهاى حيوانى باشد ، زيرا پس از ذكر اين مطلب در آيات گذشته اين سؤال پيش آمد پس چرا محرماتى در آئين يهود بود كه در اسلام نيست ؟ و جواب داده شد كه آن جنبه مجازات داشت . دگر بار اين سؤال پيش مىآيد كه چرا فى المثل صيد ماهى در روزهاى شنبه بر يهود حرام بوده كه آن هم در اسلام نيست ؟ باز پاسخ داده مىشود كه اين يك نوع مجازات و كيفر براى آنها محسوب مىشده است . به هر حال اين آيه ارتباط و پيوندى با آيات « اصحاب السبت » ( آيات 163 - 166 سوره اعراف ) دارد كه شرح ماجراى آنها و چگونگى تحريم صيد ماهى در روز شنبه و مخالفت گروهى از يهود با اين دستور و آزمايش الهى و مجازات شديدى كه به آن گرفتار شدند گذشت ( به جلد 6 تفسير نمونه صفحه 418 - 428 مراجعه فرمائيد ) . ضمنا بايد توجه داشت كه « سبت » در اصل به معنى تعطيل كردن كار براى استراحت است ، و روز شنبه را از اين جهت يوم السبت مىناميدند كه يهود برنامه كسب و كار معمولى خود را در آن تعطيل مىكردند ، سپس اين نام براى اين روز در اسلام باقى ماند هر چند روز تعطيلى نبود . و در پايان آيه مىفرمايد : « خداوند ميان آنها كه اختلاف كردند روز قيامت